Περίεργος τίτλος, το ξέρω αλλά είναι πολλά που τριγυρνάνε στο κεφάλι μου τον Μάιο του 2026 ή όπως λένε στη δουλειά end of Q2, να ακούς παντού buzz-words περί ΑΙ, δημοσιεύσεις “το έγραψα το κέιμενο με AI” , “το σχεδίασα με το ΑΙ”. Όλες οι εφαρμογές, όλες οι υπηρεσίες έχουν “ΑΙ” κουμπάκια για να πληρώσεις, να αγοράσεις, να φτιάξεις τα χρώματα ενός βίντεο. ΠΑΝΤΟΥ ΑΙ
Στην αρχή του 2025 έβλεπα την τρομακτική εξέλιξη του ΑΙ στην παραγωγή εικόνων και μάλιστα θυμάμαι κάποια στιγμή είχα εντυπωσιαστεί με το πόσο πιστά είχαν αντιγράψει συγκεκριμένους δημιουργούς. Ναι ήταν εντυπωσιακό το αποτέλεσμα όμως δεν μου έγινε άμεσα αντιληπτή η φάκα ούτε η ασυδοσία των μοντέλων που έκλεβαν τα στυλ των δημιουργών, ετών δουλειάς, για να παράξουν κάτι που μοιάζει με κάποιο studio. Έστω και αργά το κατάλαβα και σταμάτησα, έστω και για χαβαλέ, να δημιουργώ εικόνες με ΤΝ (ΑΙ).
Πάμε λίγο στην αρχή του 2026 που άρχισα να χρησιμοποιώ ολοένα και περισσότερο στην δουλειά μου ΤΝ για να με βοηθά σε σύνθετα προβλήματα και να γλιτώνω χρόνο, εφόσον είναι αποδεκτό και από την ίδια την εταιρία να κάνουμε χρήση της. Αυξήθηκε η παραγωγικότητα μου στην αρχή και ένιωθα ακόμα καλύτερος γιατί γλίτωνα χρόνο και έφτιαχνα καλύτερα τα προϊόντα κάνοντας σαφέστατα μια αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που μου έδινε. Ενώ ήμουν παραγωγικός και γινόταν σωστή δουλειά χωρίς “βρώμικο” κώδικα κατά τον Μάρτιο του 2026 άρχιζα να νιώθω όλο και πιο κουρασμένος.. Τι έγινε; Αυξήθηκε ο όγκος της δουλειάς γιατί πλέον αρχίσαμε να λέμε “με το ΑΙ θα το κάνεις σε 10 λεπτά”.
Το καμπανάκι το μεγάλο χτύπησε μόλις ένας designer, που δεν έχει επαφή με κώδικα ούτε να γράψει hello world σε javascript μας ανακοινώνει “το νεο app της Χ εταιρίας θα το κάνω με vibe coding και θα σας το δώσω να το διορθώσετε” και εκεί αρχίζεις να νιώθεις άδειος και όταν πας να πεις ότι δεν συμφωνείς οι απαντήσεις μεταφράζονται στο ότι ο χρόνος είναι χρήμα.
Κάθε βδομάδα βγαίνουν updates, “δοκιμάστε το νέο μας μοντέλο, οικονομικά tokens και καλύτερα αποτελέσματα” και παρατηρώ πως τελικά το “εργαλείο” ΑΙ άρχισε να γράφει καλύτερα από μένα αλλά με το δικό μου στυλ.
ΏΠΑ ΏΠΑ! Να κάνω μια διευκρίνιση, δεν είμαι από αυτούς τους τύπους που βλέπουν την τεχνολογία του σατανά.
Αρχίζει και ζορίζει λίγο η κατάσταση με το ΑΙ, όχι ότι θα χάσω τη δουλειά μου (άμεσα σίγουρα όχι 🤣) όμως επειδή το μυαλό δεν ξεκουράζεται όταν υπάρχουν τέτοιες σκέψεις, τότε είναι που αρχίζουν να παίζουν όλα τα σενάρια και έρχεται ο απολογισμός: “τόσα χρόνια μπροστά από μια οθόνη για ~15ώρες κάθε μέρα τελικά τι κατάφερα; Είμαι χαρούμενος; Πήρα ένα μπράβο; Ναι και τώρα τι;”.
Εντάξει, την αγαπώ τη δουλειά μου, μου αρέσει να γράφω κώδικα, να διαβάζω και να μαθαίνω ολοένα και περισσότερες τεχνολογίες, να μιλάω με συναδέλφους, να λύνουμε προβλήματα, να σχεδιάζω οθόνες και όλα αυτά τα καλούδια, αλλά μετά από 7+ σερί χρόνια remote σε μια οθόνη για τόσες ώρες, παντελώς μόνος σε ένα γραφείο, μου έλειψε η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ επαφή και δε μιλάω για όταν παίζω σποραδικά μουσική με φίλους, εννοώ την ουσία της κοινωνικής επαφής. Να φας, να πιεις και να κάτσεις σε ένα τραπέζι να μιλήσεις με φίλους και ανθρώπους που εκτιμάς.
Δεν ξέρω αν ποτέ το έχω αναφέρει εδώ, νομίζω σε ένα άρθρο περί δημιουργικότητας , οι γονείς μου έχουν για πάνω από 30 χρόνια ένα εστιατόριο στη Λέρο, τον Παράδεισο. Ζω μέσα στον χώρο της εστίασης από πολύ πιτσιρικάς και θυμάμαι στην προ-internet εποχή γνώριζα και μάθαινα για άλλες χώρες και πολιτισμούς μέσα από την επαφή ως σερβιτόρος, σερβίροντας επισκέπτες από Σκανδιναβία, Γαλλία, Ιταλία, από όλο τον κόσμο. Πωπω, το γράφω αυτό το άρθρο και ξεφυσάω γιατί μου έρχεται αυτή η γλυκιά νοσταλγία, αυτή η ομορφιά να λες την αλήθεια σου και να ανταλλάσεις μια δυο κουβέντες με ανθρώπους που γνωρίζεις πρώτη φορά.
Φέτος έχοντας όλες τις παραπάνω σκέψεις είπα να βάλω ένα τέλος* (τέλος στα ξενύχτια και άσκοπες υπερωρίες) στις παλιές συνήθειες που είμαι σε ένα γραφείο από το πρωί μέχρι το ξημέρωμα και πάω να βοηθήσω στην οικογενειακή επιχείρηση τα βράδια σαν σερβιτόρος και υπεύθυνος σάλας. Πέρασαν 4 μέρες που το κάνω αυτό μόλις σχολάσω από την πρωινή δουλειά και βρήκα ξανά τον τύπο που του άρεσε να μιλάει για τα πιάτα ημέρας, για την μουσική, το κρασί, την παράδοση.
Αυτή τη χρονιά ξεκινάει μια προσωπική πρόκληση, ένα project που θα με κάνει να ΝΙΩΣΩ πάλι άνθρωπος και αυτό είναι κάτι που κανένα μοντέλο ΑΙ δεν μπορεί να μου το προσφέρει, ούτε το GPT 105.0!
Δε μου λες άμα σε ρώταγα τώρα να μου πεις
Τι θέλεις να γίνεις περισσότεροΚιθαρίστας ή ντράμερ
– Γιοκαρίνης